تصادفی از یه موضوع اینقدر خوشم اومد که پایان نامه ام بشه!

·        سیاستگذاری ظرفیتهای دفاع مقدس درجهت اهداف فرهنگی انقلاب اسلامی (تبلیغ ارزشهای انقلاب اسلامی به کمک دفاع 10 ساله، نعمت جنگ در راستای اهداف انسان سازی؛ الگو گیری از شهداء)

·        سیاستگذاری ادب و هنر دفاع مقدس:(به مفهومی عام که اردوهای روایتگری راهیان نور را هم شامل می شود علاوه بر سینما و تلویزیون و کتاب و ...)  از کدام رسانه ها و از هر کدام تا چه میزان و با چه محتوایی و چگونه دولت دخالت کند؟

·        سوال اینست که  اکنون چگونه در جهت اهداف انقلاب از ثمره اش یعنی نعمت جنگ می توانیم استفاده کنیم؟ یعنی به کمک ارتباطات (در معنایی عام که مصداقهایش را می آوریم)  چطوری می تونیم از فرهنگ دفاع مقدس الگو بگیریم و اون فرهنگ اسلامی که قرار بود انقلاب بهش برسه رو پیاده کنیم!

·        راهیان نور: زیارت به عنوان یک رسانه نامتعارف. سیاستگذاری استفاده از ظرفیتهای راهیان نور. دخالت دولت یا عدم آن مثل هیئتهای محرم. میزان و چگونگی و حوزه های دخالت دولت؟ تعیین برنامه و اماکن بازدید؟ مسیر تردد؟ اعزام راوی؟ تعیین یا کنترل حوزه حرفهای راوی؟(حماسی، احساسی، مسائل محرمانه جنگ؟) مسائل مالی اقتصادی خدماتی و آماده کردن زمینه ها؟ یادمان سازی و توزیع محصولات فرهنگی؟ گزینش و سفارش محصولات؟ و ...) تاثیر اقناعی زیاد این اردوها.

·        یادمانهای شهدا و موزه های جنگ در شهرستانها (نه فقط مناطق عملیاتی)

·        مقبره های شهدای گمنام در دانشگاهها و مساجد و تفریحگاهها(کوهسنگی مشهد، تپه نورالشهداء کلکچال و ...)و  ...

·        کتاب (رمان، تاریخ، چند صفحه در کتب درسی، تحلیل سیاسی و ...)، فیلم (مستند؟ داستانی؟ کلیپهای کوتاه ...)، نرم افزارها (سیره شهدا، تاریخ جنگ...)

·        جشنواره های شعر و ادب پایداری؟

·        یادواره ها

·        مجالس خاطره گویی بازماندگان دفاع مقدس در مساجد و دانشگاهها و ...

·        شاید بهتر موضوع را جزیی تر و کار را سبک تر کنیم. مثلا فقط در مورد ادبیات مکتوب، آنهم از منظر رهبری! و در آن بررسی کنیم کدام یک موثرترند: رمان، داستان کوتاه؟ و به آسیب شناسی ادبیات تولید شده بپردازیم. یا فقط به آسیب شناسی ادبیات تولید شده در حوزه کودک! و مقایسه آن با دیدگاههای رهبری! فکر می کنیم موضوع خوبیه و یه نفره قابل انجامه. البته اگه پایان نامه گروهی به تصویب برسه می شه روی کل پروژه فکر کرد! البته به نظر کار دشواری هم می آید: احتمالا مجبور به مصاحبه با سرداران، راویان، زائران، نویسندگان، رسانه ای ها و خیلی های دیگه خواهیم بود (جمع بستم! حتی تصور انجام فردی چنین کاری هم نمی رود!) و شاید هم دو سه ماه رفتیم جنوب مشاهده و مردم نگاری ماجرا! شاید هم آنجا پرسش نامه ای تهیه کردیم و دادیم که در کاروانها توزیع کنند و با ارسال جواب در قرعه کشی شرکت کنند! (2 نکته: یکی فعل توزیع کنند که به صیغه جمع غایب است و این را می رساند که اینجا دیگر کار چند دانشجو نیست! خود ستاد راهیان نور یا اینجور جاها باید به توزیع اون اقدام کنند! تا نمونه خوبی داشته باشیم! دومی هم در مورد قرعه کشی، از این باب که انگیزه ای برای ارسال جواب (پست جواب قبول! به کمک اداره پست! یا تحویل به غرفه های فرهنگی موجود مثل غرفه امتداد! ) داشته باشند.) تصور کنید: تو نمایشگاه بین المللی کتاب نظرسنجی بشه (صیغه غایب و مجهول!) که کی ها، چه کتابهایی در زمینه دفاع مقدس و چرا خریدند و کی ها و چرا نخریدند؟ به همراه مصاحبه و مشاهده و ... . همین کار هم تو جشنواره فیلم فجر و جشنواره دفاع مقدس! اصلا یه سال باید همه جشنواره ها را رصد کنیم! شناخت وضع موجود و نیازها خیلی مهمه! نمی شه همین جوری حرف زد! کارشناسها یه طرف قضیه ولی مهم تر مخاطبها هستند! باید از مردم پرسید که چرا تئاتر دفاع مقدس ... . البته دفاع مقدس تئاترش کجا بود؟ ولی خدا را چه دیدی؟ شاید بررسی کردیم و یافتیم راه شکوفایی تئاتر دفاع مقدس را! شاید بهترین و موثرترین و اجرایی ترین و ارزان ترین رسانه برای پیگیری اهداف از کانال شهدا و دفاع مقدس همین تئاتر باشه! نیست که ارتباط مستقیم داره که تاثیرش خیلی زیاده و از طرفی داستانی هم هست و نمایشه و راحت هم تو همه شهرها  و روستاها و حتی تو کشتی هم قابل برپاییه و ... .

·        به هرحال ما (هشتاد و چهاری ها، حداقل من) نه تنها از روشهای تحقیق در علوم انسانی خوشمان نمی آید، پروپزال نویسی به شیوه درس روش تحقیق را هم دوست نداریم! تا جایی که یادم می آید هر دو (هم تحقیق و هم پروپزال درس روش تحقیق) پیچانده شد! گرچه لازم به گفتن نیست ولی احتمالا اینو اینجا نوشتیم که نقد و چکش کاری بشه! خوبست نظرات شما رو هم بدونم. گرچه فکر می کنم کامنت (نظر) نوشتن مهم نیست ولی دیدن تعداد کامنتها چند وقتی است که مسرورمان می گرداند! خوب چطوره؟ سیاستگذاری ادب پایداری برای کودکان یا موضوع گنده گروهی سیاستگذاری ظرفیتهای فرهنگی دفاع مقدس؟!

دو نکته دیگه: (بعدالتحریر!)
۱. کاغذ یادداشتم رو جا گذاشتم، پس اولیش رو فعلا نمی دونم چی بود!
۲. یادم افتاد یه تحقیق قشنگ برای آمار دوم دبیرستان انجام داده بودم درباره "کودک و تلویزیون" که باید با بچه کوچولوهای ۷ ساله مصاحبه هم می کردم! مهم ترین نتیجه اون تحقیق این بود که هیچ کاری نباید به کودکان منوط شود! از طرفی علیک بالاحداث فانهم اسرع الی الحق! موضوع رو می کنیم برای نوجوانان! آخه سیاستگذاری برای نوجوانان سریعتر نتیجه می ده! یه زیرنکته دیگه اینه واقعا اعتقاد دارم هیچ کاری نباید منوط به دیگری شود! حتی پایان نامه! پس در این مورد نظر بدید: سیاستگذاری ادب پایداری برای نوجوانان!
۳. نکته اول یادم اومد و اون اینکه این اولین موضوع پایان نامه ای نیست که به ذهنم رسیده و شاید هم آخری هم نباشه ولی جدیه!